Commentarius de bello Libanensi

Pax e Nationum Unitarum exercitu pendet.

Subito, de improviso, bellum ortum est, cum Hezbollah pyrobolum¹ in vigiles Iudaicos misissent. Sed nec subito nec facile pacem pangetur. Libanum, cuius multae viae, pontes, domus et electricae roboris officinae iam dirutae sunt, acerrime eam quaerit, sed factionem Hezbollah in sua potestate non habet. Israël indutias non faciat nisi Factio Dei in potestate rei publicae Libanensis restitui possit. Hassan Nasrallah, caput factionis Hezbollah, autem bellum intermitti non vult, quod, sua sententia, pyrobola iudaica cum tromocratis² novis mutat. Libanum etiam ei misit exercitum quindecim milia hominum, ut factio arma dimittere cogeretur, quod ad irritum redactumst. Nunc “Cassides Caeruleas”³ omnes exspectant, sed difficilimum civitates quae milites mittant invenire videtur. Germania bellum in milites iudaicos ferre non vult, Gallia dixit modo ducentos homines missuros esse... Ut in Ephemeride dicitur, “longum iter ad armorum silentium videtur.”

Nonnulla verba nova scripsi, quae hic in linguam anglicam verto, ut nuntius facilius intellegi possit: ¹ pyrobolum, -i (N): bomb, missile ² tromocrata, -ae (N): terrorist ³ cassis, -idis caerulea, -ae: Blue Helmet